Beni sen mahvettin Sartre

"Geçip denizi gören bir kahveye oturduk. Beni sen mahvettin Sartre dedim. Sakin ol bayım dedi; hiç olduğunu fark et. Peki sonra? Sonrası hakkında fikri yokmuş iyi mi. İçimdeki okyanusta dalgalar kabardı. Sartre bana bir pipo armağan etti. Önce almak istemedim ama... Kırmamak için aldım. 

Fener yine mi mağlup olmuş dedi Sartre. Saçmalama dedim. Bu bizi ilgilendirmez. Kendimi söke söke alacağım bu insanlardan dedim. Sen bilirsin ben karışmam dedi. Zaten hükümetle de arası pek yokmuş. Yıllar sonra Paris'te buluşmak üzere sözleştik. Bildiği bir lokanta varmış, harika yemek yapıyormuş adamlar. El sıkıştık aceleyle. Uçağı kaçırmak üzere olduğunu söyleyerek çayını bile bitirmeden gitti."

"Hep Aynı Hikâye"

"Mutsuzuz anasını satayım! Biz mutsuzuz!"

"Bir de kurtarmam gereken bir imaj var tabi: biz bakın böyle, işten eve evden işe gidip gelen, dürüst, kendini ilme adamış insanlarız ve mutluyuz. Siz her gece barlara, gece kulüplerine gidiyorsunuz ve mutsuzsunuz ya, bir türlü tatmin olmayıp alkolde, haplarda huzuru arıyorsunuz ya; biz evimizde böyle oturup duruyoruz ve kendi küçük dünyamızda mutluyuz. Alkol yok, kumar yok, barlar yok, gece hayatı yok, bakın biz mutluyuz. Hiçbir davaya yalancı şahitlik edemem: yok böyle bir şey: mutsuzuz anasını satayım! Biz mutsuzuz!"

"Bir Yanlışlık" 

Hep Aynı Hikaye

Ömer Faruk Dönmez

"Bir mitoloji kahramanı değilsen..."

“Bir mitoloji kahramanı değilsen, gerçeksen, yorgunsan, 

akademisyenlerin konferans salonlarındaki söylevlerine inanmıyorsan, 

finallere çalışmayı gereksiz bulup yedi dersten bütünlemeye kalıyorsan, 

parfüm markalarından, ojelerden ve son çıkan kasetlerden bahsedip duran zihinsel özürlü kızları katlanılmaz buluyorsan, 

içinde altı yaşından kalma sıcacık bir körebe deviniyorsa, 

yaşadığın aşk leyla mecnun kıssalarının hiçbir versiyonuna uymuyorsa, 

üzgünüm, yenildin sen, kaybettin. Mahvoldun. İşin bitti. Gidebilirsin. 

Şapkanı vestiyerden almayı unutma. 

Bizi ara. Mektup yaz. Yine gel.”

Ömer Faruk Dönmez

Hep Aynı Hikâye